CZWARTA NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, 27 marca 2022

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

  1. Dziś czwarta niedziela Wielkiego Postu, nazywana niedzielą „Laetare”, czyli wielkopostną niedzielą radości. Jej nazwa wywodzi się od pierwszych słów antyfony na wejście w języku łacińskim: „Laetare, Jerusalem (…)”, czyli: „Raduj się, Jerozolimo (…)”. Zewnętrznym wyrazem radości jest różowy kolor szat liturgicznych. To znak, że zbliżamy się w wielkopostnym przygotowaniu do świętowania misterium paschalnego Jezusa Chrystusa.
  2. Gorzkie żale z kazaniem pasyjnym dzisiaj o godz. 17,30.
  3. Najbliższy piątek, 1 kwietnia, będzie pierwszym piątkiem miesiąca. Msza Święta wotywna oraz nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa o godz. 7.00. Spowiedź rano od godz. 6.30 i popołudniu od godz. 16.00.
  4. Sobota, 2 kwietnia, będzie pierwszą sobotą miesiąca. Wystawianie Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo ku czci Matki Najświętszej o godz. 17.00.
  5. W sobotę przypada także 17. rocznica śmieci Świętego Jana Pawła II. Nasz Wielki Rodak nazywany jest Sługą Miłosierdzia. Módlmy się przez jego wstawiennictwo o miłosierdzie dla nas i całego świata.
  6. Najbliższa niedziela, 3 kwietnia, będzie pierwszą niedzielą miesiąca.. Gorzkie żale z kazaniem pasyjnym o godz. (…).
  7. Zbieramy ofiary na zakup kwiatów do Grobu Pańskiego.
  8. Ósmego kwietnia 2022 roku o godz. 19.00. odbędzie się droga Krzyżowa ulicami Wielunia. Droga krzyżowa rozpocznie się w Kolegiacie a zakończy się w kościele św. Józefa.
  9. Wszystkim solenizantom i jubilatom tego tygodnia życzymy obfitości Bożych darów, radości oraz wzrastania w wierze i miłości ku Panu.
  10. Do nabycia są paschaliki na stół wielkanocny.
  11. W ostatnim tygodniu do domu Ojca odszedł Janusz Janiszewski. Niech Dobry Bóg okaże mu miłosierdzie i przyjmie go społeczności zbawionych: Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj mu świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

SŁOWO BOŻE (Łk 15, 1-3. 11-32):

W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
«Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.
A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.
A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.
Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.
Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.
Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.
Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».